انواع گردشگري سلامت

انواع گردشگري سلامت

انواع گردشگري سلامت

گردشگر درماني يا گردشگري سلامت، نوعي از گردشگري است که به منظور حفظ، بهبود و حصول مجدد سلامت جسمي و ذهني فرد به مدتي بيش از ۲۴ ساعت و کمتر از يک سال انجام مي گيرد.

انواع گردشگري سلامت

عواملي مانند معيارهاي مصرف کننده، تغييرات، مسن تر شدن جمعيت و سياست هاي سيستم بهداشتي از عوامل اصلي ظهور گردشگري سلامت است. گردشگري سلامت (Health Tourism): به مسافرت افراد از محل دائم زندگي براي حفظ، بهبود و دستيابي به سلامت جسمي و ذهني، در مدتي بيش از ۲۴ ساعت و کمتر از يک سال اطلاق مي شود. براي اطلاع بيشتر خانواده ها به تعريف انواع گردشگري مي پردازيم:

انواع گردشگري سلامت

۱ – گردشگري تندرستي (Wellness Tourism)؛ مسافرت به دهکده هاي سلامت و مناطق داراي چشمه هاي آب گرم و آب معدني براي رهايي از تنش هاي زندگي روزمره و تجديد قوا بدون مداخله و نظارت پزشکي و در مواردي که گردشگر بيماري جسمي مشخصي نداشته باشد را گردشگري تندرستي گويند.

انواع گردشگري سلامت

۲ – گردشگري درماني (Curative Tourism)؛ مسافرت به منظور استفاده از منابع درماني طبيعي (آب هاي معدني، نمک، لجن و…) براي درمان بعضي بيماري ها يا گذران دوران نقاهت تحت نظارت و مداخله پزشکي را گردشگري درماني گويند.

انواع گردشگري سلامت

۳ – گردشگري پزشکي (Medical Tourism)؛ مسافرت به منظور درمان بيماري هاي جسمي يا انجام نوعي از عمل هاي جراحي تحت نظارت پزشکي در بيمارستان ها و مراکز درماني را گردشگري پزشکي گويند. در اين نوع از گردشگري سلامت، بيمار ممکن است پس از درمان و معالجه نيازمند استفاده از فضاها و خدمات گردشگري درماني باشد.

انواع گردشگري سلامت




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *